حضور شی جین پینگ رئیس جمهور چین در نشست سران بریکس ۲۰۲۶ نخستین سفر او به هند پس از هفت سال خواهد بود و از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است، زیرا روابط دو کشور پس از درگیری مرزی مرگبار سال ۲۰۲۰ (۱۳۹۹ خورشیدی) به پایین‌ترین سطح خود رسید. در پی آن درگیری، پروازهای مستقیم بین دو کشور متوقف شد، دو طرف خبرنگاران یکدیگر را اخراج کردند و هند برخی برنامه‌های چینی مانند تیک‌تاک را ممنوع و سرمایه‌گذاری‌های اژدهای زرد را محدود کرد.

دهلی نو و پکن از سال ۲۰۲۴ (۱۴۰۳ خورشیدی) روند کاهش تنش را آغاز کردند، اما رقابت میان آنها همچنان ادامه دارد. هر دو کشور همچنین از سیاست‌های دونالد ترامپ، به‌ویژه تعرفه‌ها و ایجاد اختلال در تجارت جهانی، ناراضی هستند.

به نوشته نیویورک تایمز، یکی از نگرانی‌های اصلی چین این است که ادامه تنش با هند، دهلی‌نو را بیش از گذشته به واشنگتن و گروه چهارگانه امنیتی آمریکا، هند، ژاپن و استرالیا (کواد) نزدیک کند. با این حال، کاهش تنش به معنای پایان رقابت نیست و دو کشور در واقع تلاش می‌کنند رقابت خود را مدیریت کنند.

این نشست در شرایطی برگزار می‌شود که جنگ‌ها، افزایش قیمت انرژی، تعرفه‌های دونالد ترامپ و نگرانی‌های مربوط به هوش مصنوعی، مناسبات جهانی را متحول کرده و کشورها را وادار کرده است درباره میزان نزدیکی خود به واشنگتن و متحدانش یا پکن تصمیم‌گیری کنند.

بریکس که نام آن از پنج عضو اولیه، یعنی برزیل، روسیه، هند، چین و آفریقای جنوبی گرفته شده، در سال ۲۰۰۹ (۱۳۸۸ خورشیدی) با هدف ایجاد وزنه‌ای در برابر غرب و مجامعی مانند گروه هفت شکل گرفت. با این حال، از همان ابتدا دو قدرت بزرگ در حال توسعه یعنی چین و هند، چشم‌اندازهای متفاوتی برای این گروه داشته‌اند. چین خواهان گسترش بریکس برای کاهش نفوذ آمریکا بوده، اما هند نسبت به گسترش آن محتاط‌تر است و این گروه را بیشتر پلی میان غرب و جهان در حال توسعه می‌داند.

هند نیز می‌خواهد نشان دهد که می‌تواند همزمان با کشورهای مختلف، از جمله چین و روسیه، روابط داشته باشد، بدون آنکه روابط خود با کشورهای غربی را کنار بگذارد.